روز دوم

در میان روزها از “روز دوم” بدم می آید …..
روز دوم بیرحمترین روز است و با هیچکس شوخی ندارد …
در روز دوم همه چیز منطقی ست …
حقایق آشکار است و به هیچ وجه نمیتوان سر ِخود را شیره مالید..!!

مثلا ، روز اول مهر …
همیشه روز خوبی بود …
آغاز مدرسه بود و خوشحال بودیم …
اما امان از روز دوم …!!
روز دوم تازه میفهمیدیم که تابستان تمام شده است …

یا مثلا روز دوم بازگشت از سفر …
روز اول خستگی در میکنیم ، حمام میکنیم
اما روز دوم ، تازه میفهمیم که سفر تمام شده است …
طبیعت و بگو بخند با دوستان و عشق و حال تمام شده است …

یا وقتی کسی از دنیا میرود …
روز اول ، خدا بیامرز است و روز دوم ، عزیز از دست رفته !!

و اما جدایی …
روزِ اول شوکهایم و شاید حتی خود را آماده کنیم برای زندگی جدیدی که در راه است …
اما دریغ از روز دوم …!!
تازه میفهمیم کسی رفته…
تازه می فهمیم حالمان خوب نیست …
تازه می فهمیم که تنهایی بد است …

باید روز دوم را خوابید …
باید روز دوم را خورد …
باید روز دوم را مُرد …